“Przyjacielu, nie odkÅ‚adaj ni na godzinÄ™ szczęścia, bo szczęście pije siÄ™ na gorÄ…co.”
Chociaż powieść laureata Nagrody Nobla, Romaina Rollanda została wydana po pierwszej wojnie światowej, zaczął ją pisać na krótko przed jej wybuchem. Dotychczas znany z epickich sag (Jan Krzysztof) zaskoczył czytelników i krytyków optymistyczną powiastką o poczciwym życiu, która tchnęła nadzieją po niedawnym koszmarze wojny.
Bohaterem powieści osadzonej w XVII-wiecznej Burgundii jest tytułowy stolarz i domorosły filozof, który nade wszystko sławi uroki wina i prostego życia. W gawędziarski sposób opisuje swoje perypetie, a do przeciwności losu podchodzi z dystansem. Mimo osobistych tragedii, takich jak pożar warsztatu czy śmierć małżonki, potrafi zachować nie tylko godność, ale i pogodę ducha.
Potoczny język powieści nasycony jest anegdotami, czasem rubasznymi, niekiedy w satyryczny sposób obnażającymi czy to warstwy wyższe czy to prostych mieszkańców wsi i okolicznego miasteczka.
Burgundia opisywana przez Rollanda stoicko opiera się najazdom i niepokojom, które jak fala przypływu nawiedzają region od lat. Barwne opisy działają na wyobraźnię, a czytelnikowi zostaje w pamięci obraz pogodnego rzemieślnika, z wypiekami na pulchnej twarzy, który z przyjaciółmi zażywa rozkoszy podniebienia w postaci baryłeczki czegoś dobrego.
Do “Colas Breugnona” wróciÅ‚am po wielu latach. Po raz pierwszy przeczytaÅ‚am tÄ™ powieść jeszcze na studiach i odnalazÅ‚am w niej niesamowite nasycenie optymizmu i afirmacjÄ™ życia. JeÅ›li szukacie powieÅ›ci na jesieÅ„ (choć równie dobrze sprawdzi siÄ™ w innych porach roku), to szczerze Wam jÄ… polecam.
Sesja zdjęciowa zainspirowana malarstwem Braci Le Nain, przepięknie portretujących życie na XVII-wiecznej francuskiej wsi.




.jpg)














.jpg)















